اصل ضرورت تلاش برای انطباق آموزههای دینی بر یکایک نکات علمی دروس آموزشی و فعالیتهای پرورشی مدارس
از جمله اصول زیرساختی مدارس امام هادی علیه السلام آن است که بتوان و میتوان آموزههای دینی را در لابلای محتواهای علمی و آموزشی عرضه کرد. برای روشن شدن اصل فوق بهتر است نمونهای سخن گفت:
الف: اگر ثواب نماز جماعتی که با «11» نفر انجام شود و نیز ثواب صلوات همزمان «2» نفری که با یکدیگر آن را میفرستند دارای حدّ عددی نیست پس میتوان گفت که: 
که این مطابق تعداد حروف واقعی «بسم الله الرحمن الرحیم» (با ملاحظۀ «واو» مخفی در «سموّ» یا «وسم» در کلمۀ «بسم» بوده چنانکه به جهت تعریف شدن حدّ بینهایت به «11» یا «2»، «2» در «10» را که همان «20» است دارای حدّ بینهایت دانست، چنانکه در صورت تعریف «11» به لحاظ دهگان «10» و صدگان مخفی «100» میتوان به عدد «110» رسید که این عدد ابجدی امیرمؤمنانG بوده، بنابراین عدد «20» عدد امیرمؤمنان علیه السلام است.
ب: مقایسه «7» و «8»، به ملاحظۀ تعداد دربهای جهنم «7» و تعداد دربهای بهشت است که در نماز بدان توجه ضربی شده است 
همانطوری که در تجمیع «15» = (8+7)ای وجود دارد که نه تنها در عدد پی
وجود دارد، که با تضریب
عدد بینهایتی به دست میآید که نشان از ظرف بینهایت بودن جهنم و بهشت و به طور کلّی قیامت بوده چنانکه جمع
مساوق با آیۀ خلق سماوات و ارضین در «6» روز میباشد ـ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأرضَ فی سِتَّةِ أیّام ـ و خود گویای آن است که سماوات و ارضین برآمدۀ از واقعیت «6» عالم مافوق از دنیا بوده به طوری که دنیا تجلّی آن میباشد.
با این دو مثال روشن میشود که باید تلاش کرد که دروس علمی تبیینی از تجلّی تمثالی و تمثّلی واقعیات «دینی» و «ولائی» باشد چرا که با این روش است که میتوان بیان کرد که علم از دلِ دین برمیخیزد چنانکه تجلّی عینی دین در علم است. ما این نوع انطباق را ان شاء الله و شاء علی در طرح درسهای تربیتی دنبال خواهیم کرد.
